Sunday, 30 June 2013

మౌన వీచి

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||మౌన వీచి ||

       మౌనం
       మహోధృతంగా
       వీచేలా చెయ్యు చాలు

       విషాల
       వీచికలపై
       తప్పుల
       తెప్పలేసుకొని
       తలపుల కంతనంత దూరం
       వాళ్ళే
       తరలి పోతారు

       కాలం
       చేసిన గాయాలను
       మాని పోయేలా చేస్తుంది
       కాని  
       వాని కాలుశ్య
       జీవిత మంతా
       చరిత్ర
       చెరిగిపోకుండా
       రాసి పెడుతుంది

       జరిగి పోయున
       జీవితమని  
       వదిలేసినా
       చేసిన వంచనలు
       వెంటపడుతూనే ఉంటాయి
   
       ఎంతమంది  
       చీర్ గర్ల్స్ చిందులేసినా
       గెలుపూ ఓటములను
       నిర్ణయుంచలేరు

       తప్పుల్లో
       తడిసిన చేతులు
       చప్పట్లు మ్రోగించలేవు

       బ్రూటస్ లెప్పుడూ
       ఉంటూనే ఉంటారు
       లోటస్ లా పూస్తూనే ఉండు

       మానవీయ లక్షణాలకు    
       శిక్షలు వెయ్యాలనుకొన్నప్పుడు
       వాని ఉచ్చులో వాడే పడి
       అక్షరాల రొచ్చంటికొని
       రోగిస్టి వాడవుతుంటాడు

       అందుకే
       మౌనాన్ని
       మహోదృతంగా
       వీచేలా చెయ్యు చాలు  

Saturday, 29 June 2013

|ఊహ ||

  క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||ఊహ ||

            ఊహకు
            శ్రమే ఆక్సిజను
            భ్రమను పీల్చి
            బతకమంటే ఎలా?

            నిత్యం చస్తున్న ఊహలు
            ఊసీళ్ళలా
            మనసు గుమ్మం ముందు
            పోగులు పడుతూనే ఉంటాయి

            ఆశాదీపం
            అనవరతం గా
            వెలిగించాలన్నా..
 
            ఊరవడి గా
            ఊహాపాతాలు
            ఉరకాల్సిందే
           
            చీకటిని
            ఎంత చిలికినా
            వెలుగు రాదు

            వెలుగూ
            కాల రంద్రం శ్వాశలో
            కలసి పోవలసిందే

            విస్పోటనల
            విశ్వ గీతం
            నిత్యం పాడుకోవలసిందే
             
            వేగం
            సాపేక్షమే
            ఆపేక్షల బ్రేకులు
            వేస్తుంటే
            అంతరంగం లో
            ప్రయాణం
            అంత తేలికేం కాదు

            అందుకే
            ఊహకు
            శ్రమే ఆక్సిజను
            భ్రమను పీల్చి
            బతుక లేవు .............
           
            

Monday, 24 June 2013

|ఒక చిన్న మాట ||

క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||ఒక చిన్న మాట ||

ఒక్కోసారి 
ఒక చిన్న మాటే 
వెలుతురు పీల్చుకొనే 
కృష్ణ బిలం కంటే 
కరుకయున దవుతుంది 

ఒక్కో సారి 
ఒక చిన్న మాటే 
అణుబాంబుకంటే
ప్రమాదమవుతుంది

ఒక్కో సారి
ఒక చిన్న మాటే
దేన్నయునా
ఎదుర్కొనే శక్తి ప్రసాదిస్తుంది

చాలా సార్లు
ఒక చిన్న మాటే
గెలుపుకూ ఓటమికి
సంబంధం లేకుండా
ఐహిక బాధల నుండి
విముక్తి పరచి
పరమ ప్రశాంతత నిస్తుంది

ఈ మాట పలికిన
నోటి మహత్యమేమో
అది పలక గలిగింది
ఒకరు అమ్మ
మరొకరూ అమ్మే

అందుకేనేమో
ఏడుపులోనూ
ముందుగా
అందుకొనే మాట అమ్మే
అమ్మే అమ్మే .....

|ప్రయాణము

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||ప్రయాణము ||

        నేను
        నడుస్తూనేఉన్నాను
        బుడి బుడి అడుగులనుండే
       
        మంచి మనసుల్ని
        ఆఘ్రాణిస్తూ
        మట్టిదుగాలపై నడిచాను

        ఆకలి కేకల మధ్యనుండి
        లాఠీల నృత్యహేలల మధ్యనుండి
        రాజ్యం
        రాక్షసచేష్టలు వ్యతిరేకిస్తూ నడిచాను

        అపోహల మధ్య నుండి
        అపార్ధాల మధ్య నుండి
        ఆవేదన మరచి నడిచాను

        పాకుడు రాళ్ళపై నుండి
        పారే సెలఏళ్ళ మధ్య నుండి  
        చీకటి కప్పిన కొండల మధ్య నుండి  
        చేదు అనుభవాల మధ్యనుండి
        చిరునవ్వుతో నడిచాను

        కొత్తగా ఇప్పుడు
        అక్షరాలను
        హత్య చెయ్యాలని
        చూస్తున్న వాళ్ళ మధ్య నుండి
        అక్షరమై
        ఆత్మ హత్య చేసుకొంటున్న వాళ్ళ మధ్య నుండి
        స్థిర చిత్తంతో  నడుస్తున్నాను    

        కానీ నా పాదాలు మాత్రం
        కేదార్ నాధ్ వైపుకు లాగుతున్నాయి

        ప్రకృతి
        హిమాలయమై గర్జింస్తుంటే
        ఏ తల్లి డొక్కలో పొడుస్తుందో
        ఏ తండ్రి చాతీపై తంతుందో
        రాళ్ళ మధ్య
        ఇరుక్కు పోయున ఆ పసిపాదం
         
        రండి కలసి నడుద్దాం
        అక్షర కరదీపాలతో అటువైపొకసారి
       

Saturday, 22 June 2013

గుంజీళ్ళు

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||గుంజీళ్ళు ||

       కవిత్వం రాయడం
       పెద్ద కస్టమేం కాదు

       ఆలోచనలు
       సుళ్ళు తిరిగినప్పుడు
       అక్షరాలు
       సూక్ష్మ
       సూదంటు రాళ్ళై
       కవితా క్షేత్ర
       వాక్య రేఖల్లో
       అమరి పోతుంటాయి
       అయస్కాంత
       బలరేఖల్లో
       ఇనుప రజను
       ఇమిడి పోయునట్లు

       కానీ
       భువన
       జీవనసారం పోస్తే తప్ప
       కవన వాహిని
       కాలుకదపదు
       
       మనసు
       గుంజీళ్ళు తీస్తే తప్ప
       మంచికవిత్వమూ రాదు....
        

Friday, 21 June 2013

|జీవన వృత్తం ||

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||జీవన వృత్తం ||

        ప్రవృత్తి
        వృత్తపరిధిపై
        సంచరిస్తూ
        స్పర్శ రేఖల వెంట
        దారి తప్పి
        వడిసెలలొ రాయులా
        విసిరేయ బడతాను

        విసురు గాలుల
        వేడిలో
        ద్రవీభవించి
        నాలోంచి జారి
        పరాయు కూజాలో
        జాగాకై
        పల్లవిస్తుంటాను
       
        దుఃఖమై పగిలి
        దుమ్ము దుమ్మై
        జ్నాపకాల్లో
        పేరుకొంటాను

        బతుకు
        నిప్పు తీగల
        వాతల వైద్యంతో
        తేరుకొంటాను

        పోలిక పలుగులు
        పెళ్ళగిస్తే
        బయటికి
        చిమ్మబడి
        చీకటి శిగలో
        మెరిసే
        నాశిధిల లక్షణాలనే
        లవ్వాడుతుంటాను
       
        సమీకృత
        అంతర్ జ్వలనాల్లో
        ఆవిరై
        విశ్వవ్యాప్తి లో
        వినోదిస్తుంటాను
       
        చిత్త
        చిత్ర లేఖిని కూడా
        చిత్తమే అయునప్పుడు
        నా సంచారజాడలన్నీ
        సగటు తనానికి
        అడుగునే దొరొకి
        వెలుగు కిరణాల
        ఎదురు కాల్పుల్లో
        గాయపడుతుంటాను
       

Thursday, 20 June 2013

బతుకు బదిలీ

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు || బతుకు బదిలీ ||

     ఊహలతీరంలొ
     తచ్చాడే
     గుసగుసల
     రస స్పర్శల
     స్థిర విద్యుదీపం
     మలగని
     దుఃఖ దీపపు
     దూపం
     పగలు వెలిగే
     వీధిదీపం

     పగిలిన కలల
     గాయాలకు
     కరిగిన
     హృదయపు
     పసరు మందు
     పులుముకొని
   
     కాలిపోయున
     దారిని
     జ్నాపకాలతో
     ఆర్పుకొని

     జారి పడే
     జాలి బిందువులను
     ఏరుకొని
     కన్నిళ్ళతో
     గతం
     రాతి రోలులో
     నూరుకొంటున్న
     ఓడిపోయున ప్రేమకు
     కాస్తుదారు
 
     బతుకును
     వెనుకకు
     బదిలీ చేయుంచుకోవాలనుకొనే
     ధరకాస్తు దారు
     

Tuesday, 18 June 2013

|ఎదురు చూపు ||

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||ఎదురు చూపు ||


           నేను మొక్కై
           మొదలు చెక్కుకొని
           మరో కొమ్మకు
           అంటుకట్టుకొన్నా

           మనసుకు
           మనసు
           అంటు కోవడం లేదు
 
           నేనే కోల్పోయి
           మనసులో
           మునిగిపోదామనుకొంటే
           
           మనసు
           పూల సుంకు
           మొహానికంటించుకొని
           ముచ్చటపడే దెట్లా

           ఎదురుగా
           నిలబడి ఎదకన్నీళ్ళను
           తుడిచేదెలా

           ప్రేమించుకోనో
           పోల్చుకొని
           తేల్చుకొనో
           పెనవేసుకొనే దెలా

           అందుకే మళ్ళీ
           మొదలు ......

           తాను
           తలపుల మాను
           నేను
           తగిన మొక్కగా
           మారే దారిలో ....

           నేను తనలోకి
           తాను నాలోకి
           నడుస్తూ ...........

           అంతర సీమల్లో
           అంతరంగాలను
           తడుముతూ........
         
           గంటు పడ్డదగ్గర
           అంటు కడుతూ.............

||విహంగ వీక్షణం ||

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||విహంగ వీక్షణం ||
     
       రాతి పూల
       వాసన చూస్తూ వాడు
     
       గాజు పూల
       పుప్పొడి కోసం వీడూ
       
       పాతికేళ్ళ తేడాతో

       గతి తప్పి బ్రమించడమో
       మతి ధృతి పెరిగి
       కొత్త రాగమాలపించడమో .

       నాసికాగ్రాన
       నశం అంటించుకుని వాడు

       నాలుక చివరన
       వగరు షుగరు వేసుకొని వీడు
   
       పాతికేళ్ళ తేడాతో

       నసాళానికి మసాలా సరిపోకేమో
       సరికొత్త నిషా కళాచికలేమో.....

       గడచిన
       కాల గమనానికి చిహ్నాలుగా
       దారి కనిపెట్టే వానికి
       అక్కడక్కడా
       విడిచిన కుబుసాలు దర్శనమిస్తాయు
     
       వేగం ఎక్కువయి
       కాలం చిక్కబడి
       జీవితం చిక్కుబడి నప్పుడు

       పాత స్మృతుల ప్రతులు తిరగేస్తేనేకదా
       కొత్త స్మృతికి శ్రీకారం చుట్టగలిగేది
       మునుముందుకు నెట్టగలిగేది ...........  

Monday, 17 June 2013

తెలియని రంగు ||

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు || తెలియని రంగు ||  

       ఆగలేను
       అలాఅని
       సాగలేను
       నన్నేదో
       ముట్టుకొంది
       ఏదీ
       ఇస్టం లేనితనం
       చుట్టుకొంది

       లోపలంతా
       చిత్తడి చిత్తడిగా
       కరుస్తున్న
       చీకటి

       ఎదనెక్కి
       తొక్కుతున్న
       ఎదో
       తెలియని
       రాక్షస పాదం

       పని మొదలెట్టిన
       ప్రతిసారీ
       మాయమై పోతున్న
       చేతులు

       చక్రాలూడి
       చతికిల పడుతున్న
       చేతలు

       పెళ్ళలు పెళ్ళలుగా
       రాలిపడుతున్న
       ఉత్సాహం

       వొలికి పోయున
       వోపికను
       నింపుకొనే
       వృధాప్రయాస
     
       క్రింద
       సుళ్ళు తిరిగే లోతు
       పైన
       కళ్ళు తిరిగే ఎత్తు
       తెగుతున్న కట్టు
       జారుతున్న పట్టు

       వొడ్డుపైన
       అందు కోలేని
       వందలచేతుల
       వోదార్పు

       సమయాన్ని
       గడగడా తాగే్స్తున్న
       గడియారం ముళ్ళు
   
       గమ్యం చేరే
       గడువు కరువై
       విరిగి పోయున
       ఊతకర్రల వెదుకులాట

       చూట్టూతా
       చుట్టుకొన్న
       బరువెత్తిన
       శూన్యం
     
       వేల టన్నుల
       వత్తిడిలో
       వాడి పోయు
       నాడి దొరకని
       వర్క్ మూడ్ ................

        

Saturday, 15 June 2013

||అక్షరాల పచ్చీసు ||

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||అక్షరాల పచ్చీసు ||


            కర్తను
            కొత్త కర్మకు
            కర్మను
            కొత్త కర్తకు
            జమకట్టి
            ప్రియ క్రియలను
            తలకు చుట్టడాన్ని
            ఏమంటారో?

            అనుభవాల
            అనుభూతుల
            అనుబంధాల
            అభిప్రాయాల
            రేఖారూప  
            అక్షర విన్యాసాన్ని
            ఏమంటారో?

            మూట గట్టిన
            మాటల
            అయస్కాంతాలు
            అంతరంగమంతా
            కాఱి
            పారించిన
            విద్యుత్ తేజపు
            వెలుగులు

            కొత్త కన్నులు
            వెలిగించి
            సరి కొత్త
            రుచులను
            రగిలించి
            రసగంగలో
            ముంచడాన్ని
            ఏమంటారో?

            మాటను
            మరో మాటతో
            జత కట్టించి
            కొత్త భావాలను
            పుట్టించే
            లౌక్యపు
            వాక్యాల నేమంటారో ?

            బతుకు పోరులో
            అక్షత శరీరునుగా
            నిల్పే
            అక్షర అమరిక నేమంటారో?

Friday, 14 June 2013

||వేకటి ||

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||వేకటి ||

           బయటంతా
           బ్రహ్మాండం

           లోపల
           హృదయం
           ప్రేమసమాధుల
           శ్మశానం
         
           అందుకే
           చీకటి తడిక
           కన్నీళ్ళను
           వెలిగించింది

           దృశ్యాలను
           దాచిపెట్టే
           చీకటికీ
           తానూ
           కనపడాలనే
           తాపత్రయం

           చీకటికి
           రంగుమార్చి
           చుట్టుకొంటే
           బతుకంతా
           భాగవతమే

           కాస్తంత
           తెలియని తనం
           కప్పుకొంటే
           తెల్లారి
           లేచే పనేలేదు

           వెలుగు
           పూల  చుట్టూ
           తిరిగే ఉసీళ్ళూ
         
           చీకటి
           దీపాల చప్టాలపై
           అప్పుడప్పుడూ  
           కాసేపు కళ్ళుమూసుకొంటాయి
           
           చీకటి
           వెలుగు కన్నీళ్ళను
           వెలుగు
           చీకటి కన్నీళ్ళను
           బతుకు వెతలకు
           మందుగా పూసుకొంటాయి

           వెలుగు చీకట్ల
           వేకటి లో
           ఆనంద విహారం
           చేయ్యొచ్చు

           ధైర్యముంటే
           దేహపు
           జైలు గోడల మధ్య
           బంధీ అయున
           సహజ ఆకాన్క్షలను
           సంతోషం గా
           విడుదల చేయ్యొచ్చు
           

Thursday, 13 June 2013

|వేకటి ||

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||వేకటి ||

           బయటంతా
           బ్రహ్మాండం
         
           లోపల
           చీకటి తడిక
           కన్నీళ్ళను
           వెలిగించింది

           పాపం
           చీకటికీ
           కనపడాలనే
           తాపత్రం

           చీకటంటే
           నలుపా
           కాదు
           కనపడ కుండా
           చేసేదేదయునా
           చీకటే

           రంగుల
           చీకటి
           చుట్టుకొంటే
           బతుకంతా
           నిద్దురే

           తెలియని తనం
           కప్పుకొంటే
           తెల్లారి
           లేచే పనేలేదు

           వెలుగు
           దీపాల చుట్టూ
           ఉసీళ్ళలా
           ఎగబడకుండా
   
           చీకటి
           దీపాల చప్టాలపై
           అప్పుడప్పుడూ  
           కాసేపు కళ్ళుమూసుకొందాం
           
           చీకటి
           వెలుగు కన్నీళ్ళను
           వెలుగు
           చీకటి కన్నీళ్ళను
           బతుకు వెతలకు
           మందుగా పూసుకొందాం
           
           వెలుగును
           చీకటిని  
           తెరచి
           ఆనంద వేకటి లో
           విహరిద్దాం  
           

పోటెత్తిన జ్నాపకం

  క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||పోటెత్తిన జ్నాపకం ||


        మైళ్ళ నుండి మైళ్ళదాకా
        ఇమెయుళ్ళ ద్వారా సాగి
        నిలచిన బతుకు పాట
        నిన్నటి తెలుగుపాట పాడుతోంది

        అభివృద్ది శిఖరాల మధ్య
        ప్రతిధ్వనుల ప్రహేళిక
        ప్రళయ ప్రకరణ మవుతోంది

        ఎదిగిన బిడ్డ
        ఎదరంగులు తెలియక
        గింగరాలు తిరుగుతోంది

        తాతల ముత్తాతల
        మర్యాదల ముసుగులు
        మళ్ళీ కప్పుకోవాలనుకొంటోంది

        డాలరు నడిపించిన దారుల్లో
        దహించబడ్డ సంస్కృతి
        దాహంగా వేస్తోంది

        ఒంటరి సమూహాల
        సమూహం మధ్య
        పరమ ఒంటరి దై
        బాల్యపు బజార్ల వెంట
        జ్నాపకాల్లో నడుస్తోంది

        భాషనే కాదు
        బాధల్ని భావనల్ని
        అనుభూతుల్ని అనుబంధాల్ని
        అనువదించుకొంటుది

        నీళ్ళతో
        గాలిని మూటకడితే బబుల్
        పగిలిపోక తప్పదు
        జ్నాపకాల నిప్పును
        మళ్ళీ కప్పుకొంటే ట్రబుల్
        మరచిపోవక తప్పదు

        నీకు కావలసిందేదో
        నీకే తెలియనప్పుడు
        ఓడిన విజేతవవ్వకా తప్పదు  

     (రోజుకు వందసార్ల్లన్నా ఇండియాకి వెళ్ళొస్తున్నదని తన మనసుపై తనే పిర్యాదు చేసుకొన్న ఓ              మిత్రుని గురించి రాసుకొన్న నాలుగు మాటలు )

Wednesday, 12 June 2013

ఫేక్ ఐడి |

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||ఫేక్ ఐడి ||


         రోజూ
         వానిమొహాన్ని
         ఎన్నో మొహాలమీద
         కురిసిపోతుంటాడు
         ఒక్క చుక్కా అంటకుండా

         సందులోంచి
         పిలిచి
         చీకటికి
         చద్ది కూడు తినిపిస్తుంటాడు

         పోస్టుల్లో
         చొంగలు కారుస్తూ
         పర్సనల్ చాట్ బాక్సుల్ని
         పాయకానాలుగా మారుస్తూ

         కాలాన్ని
         అంతర్ జాలంతో
         కలిపి పిసుక్కొని  
         పిడికిళ్ళ కొద్దీ
         బొక్కుతాడు

         ఓడుపుగ
         మాటల కోడీకలతో
         వొళ్ళంతా తడిమి
       
         ఒంటరితనపు
         సుడిగాలిలో చిక్కుకొన్న
         కొమ్మలను
         అర్ధరాత్రి తగలేసి
         చలికాచుకొంటాడు

         వెలుగులో
         ఓడిపోయే..వాడు
         ముఖ పుస్తకం లొ
         తల దాచుకొని

         మొహానికి
         వేరే బొమ్మేసుకోని
         నఖిలీ ప్రొఫైళ్ళ
         నెమలీకలతో
         దర్శన మిస్తుంటాడు

         తాక లేని
         నాకాన్ని రుచి చూస్తూ
         ఈథర్ వాయువులో
         నౌకాయానం చేస్తుంటాడు

         యాడ్ రిక్వెస్ట్ల
         ఊబిలో పడ్డాక
         మనసు నకళ్ళు
         దొరకవు
         అసలు మనిషేవరో
         తెలియదు
       

Tuesday, 11 June 2013

| మాటల వంతెన ||

క్రాంతి శ్రీనివాసరావు || మాటల వంతెన || 

జాముల కొద్దీ 
యామిని తిన్న వానికి 
లక్షల ఫ్లాష్ లైట్ల తో వెలిగించినా 
లక్షణాలు మారవుకదా 

నత్తి నంగి మాటలతో 
నెత్తిన అనవసరపు బరువులు మోస్తూ 
నడుములు పట్టుకుపోయు 
నారాజవ్వడం రోజూ అలవాటే వానికి

పరనిందల పరంగి సాంబ్రాణి వాసనల
రుచిమరిగిన వానికి
గుండెఖాళీల మధ్య
సాలె బూజు చుట్టుకుపోయుంది
నిజా లక్కడే చిక్కుకుపోయు
పగులుతున్న శబ్ధాలే
పరమానందాన్నిస్తున్నాయు

గుప్పిట పట్టిన రహస్యాలు
వానికి తెలియ కుండానే
ముని వేళ్ళు ముద్దాడిన అక్షరాలు
అంతర్జాల వేదికపై
ఆవిస్కరిస్తున్నాయు
మార్జాల స్వభావాన్ని
మరింత స్పస్టం చేస్తున్నాయి

మనిషి నుండి మనిషికి వేసుకొన్న
మాటల వంతెనలను
జాగర్తగా కాపాడుకోవాలిప్పుడు
కవితా తోరణాలు
వాడకుండా చూసుకోవాలిప్పుడు

|కవితా విరామం ||

క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||కవితా విరామం || 

కూడలిలో 
సిగ్నల్స్ చాటున 
దాగిన 
కెమేరా ఫ్లాష్ 
భయపెట్టినట్లు 

మదిలో 
మెరిసే మాటల్లో 
నిషిద్దాక్షరాలు
నిలదీస్తున్నాయు

లైను దాటేటప్పుడు
బ్లైండు స్పాట్ ను
మెడ వొంపు లోంచి
చూసుకొన్నట్లు

సరిహద్దులు చెరిపే
భావాలు కురిసేటప్పుడు
గుడ్డి అక్షరాలు
గుద్దుకోకుండా
చూసుకోవడం
ఇంకా నేర్చుకోలేదు

ఎగ్జిట్ తెలియని
దారిలో
ఎందాకని ప్రయాణించను

ఎడతెగని ఆలోచనలలో
ఏ అక్షరాలను
ఏరుకోగలను

కట్టు బాట్ల
సర్దుబాట్ల
ప్రయాణం లొ
అక్షరాలపై
గుప్పెడు మౌనాన్ని చల్లి
గమ్యాల గుమ్మాలను
గమనిస్తూ ..........

సిగ్నల్ పోయున
జీపియెస్ లా
మనసు
కవితాక్షరాల కోసం
కంగారు పడుతోంది............

|అసంతృప్తి ||

క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||అసంతృప్తి || 

శతాబ్ధాల తరబడి 
మట్టిలో మాగిన 
సగం విరిగిన
విగ్రహానికయినా
మహిమలు అంటుకొంటాయి 

గాలి
కుంచెలు కదిలిస్తే చాలు
ఆకాశం మీద బొమ్మలకు
రవి సాయంగా
రంగులు పూస్తుంటాడు

వెలుతురు చీకట్లను
కలిపి కుట్టిన సంధ్యలు

నీడలను పీలుస్తూ
ఉదయమై నిద్రలేస్తాయి

నీడలను విడుస్తూ
సాయంత్రమై స్వప్నిస్తాయి

కదల నివ్వకుండా
పట్టుకొన్నందుకు
అలగిన చెట్లు
అవకాశం ఉన్న
ఆకాశం వైపు నడుస్తున్నాయి

అన్నీతెలిసిన
మనిషెందుకో
ఊహల ఊలుదారాల తో
ఉత్సాహానికి
ఉరితాడు పేనుకొంటాడు?

|ప్రేక్షకత్వం ||

క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||ప్రేక్షకత్వం ||

మనసు దర్వాజాకు 
తలపు
తలుపు చెక్కకూ
మధ్య 
బద్దలవుతుంది 

లోకం చేసే
కాకి ఎంగిలి తో
కుమిలి పోతుంది

కాలం
బతికేందుకు
ఆహారమవుతుంది

కొత్త ఆహార్యం
తొడుకొన్న నీవూ నేనే

పొయేవానికీ
పుట్టేవానికీ
నడుమ
పిడికెడు ఆనందం కోసం
పరుగెత్త్తుతున్నాం

చెట్టు మొదలు
చుట్టుకొన్న
రాలిన ఆకుల సాక్షిగా
చిటారుకొమ్మల
చిగురుల్లా

ఏదీ ఆగదు
ఏదీ దాగదు
జారిపోయే కాలం
మళ్ళీ మూగదు

ఎప్పుడూ
నీవు లోపలే
ఇంకెన్నో
నీ లోపలే .............

ప్రవాహానివి నీవు
ప్రమాదాలకు వెరవొద్దు
ప్రమోదాలనూ వెదకొద్దు

నీకో ...రహస్యం చెప్పనా
నీవు నీలోకి చేరే
దారి చెరిగి పోతుంటే
నిశ్సబ్ధ ప్రేక్షకునివి నీవు

|చౌకీ దారు |

క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||చౌకీ దారు ||

నిజంగా
కరుణతో కడగాల్సింది
మనసుతో తుడవాల్సింది 
అక్కడే 
నిర్లక్ష్యపు
నీడల చాటున బతికే 
ప్రతి నమస్కారమెరుగని
ప్రాణ మున్న ప్రతిమలు

ఒకే దృశ్యం చూసి చూసి
ఒకే శబ్ధం వినీ వినీ
ఒకే సంధర్భం లో
ఒకే సన్నివేశం లో
కట్టి పడేసుకొని
కమిలి
తెలియ కుండానే
కుమిలే
కరివేపాకు జీవితాలు

అంతస్తుకూ
అంతంత తనానికి
తేడా కాస్తూ
తడిసినా
ఎండేసుకోలేని మనసుతో
సగం జీర్ణమయున
అక్షకంకాళాలు

లోలోపలి నుండి
మొలచిన ముళ్ళు
గుచ్చుకొంటుంటే
విచ్చుకోకుండానే
రాలిపోతున్న
బతుకు మొగ్గలు
కన్నీటి బుగ్గలు

చౌకీ దారు
ఖాకీ చొక్కాదారు
తీరని బాకీ దారేమో

నిజంగా
కరుణతో కడగాల్సింది
మనసుతో తుడవాల్సింది
అక్కడే............

Monday, 10 June 2013

|సుఖ స్వరం ||

క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||సుఖ స్వరం ||

విశాల మైదానం లో 
వొళ్ళు విరుచుకు
నిలబడ్డ మనసు 
బాలుకు సిక్స్ పరుగులు 
ఓవరుకు ముప్పయ్ ఆరు 
ఎదుటి వాని సింగిల్ తో 
రెండో ఓవరులో ముప్పయ్ 
ముప్పయ్ ఆరు, ముప్పయ్ 
పరుగుల నురగలు
బద్దలవుతున్న
రికార్డుల శబ్ధానికి
జనం చప్పట్ల స్వరాలాపన

ఇన్నింగ్స్ చేంజ్

బాలుకో విక్కెట్టు
మూడో ఓవరుకే
ముగిసిన ఆట
మళ్ళీ బద్దలయున
రికార్డులు
ప్రపంచ మంతా
పరుచుకొన్న విస్మయమేఘం

వెంటనే
ఆట అందం చెడిన దిగులు
లక్షల కోట్లమంది ఆనందం
చిక్కబడి చిక్కుబడి
నన్ను మైదానపు
సరిహద్దులు దాటించి
బతికుండగానే
జ్నాపకంగా రాసుకొని

గెలిచి ఓడుతూ
ఓడి గెలుస్తూ ఉన్నప్పుడు
ఉగ్గబట్టుకొన్న మనసులపై
ఉత్కంఠ చల్లుకొని
ఆటకు ఊపిరి పోస్తూ
బాలు బాలుకు విక్కెట్టు తీస్తూ
బ్యాటుతో పరుగుల రాగం తీస్తూ
మైదానాల్లో మేల్కొని నిద్రపోతూ....
నిజం నిప్పురవ్వ
బూడిద రెప్పలు విప్పేదాకా
కునుకు తీస్తూ................

ఆనందమంటే
అన్నిట్లోనూ
సన్నని చలనమే నేమో....
అటో ఇటో
మారుతూ జారుతూ
జోగటమే నేమో
జీవలక్షణ మంటే.....