Monday, 29 July 2013

అవే అక్షరాలు

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||అవే అక్షరాలు||

          ఆలోచనల అంచులు దాటని చిత్రకారుని కుంచెలే
          దృశ్యపు  వెలుగు శ్వాశలను
          బింబ ప్రతిబింబాల బిందు స్వరాలను వినిపించగలవు

          శిల్పి పిలుపు వినగలిగే ఉలిమొనలే
          రాతిలో ముసుగేసుకొన్న అందాల ముడి విప్పగలవు
 
          ఎన్ని సాయంత్రాలు బుజాన మోసుకు తిరిగారో
          ఇంకెన్ని సాయంత్రాలు చాపలా చుట్టి గదిలో వెలిగించుకొని
          కుంచెలు సవరించారో ,ఉలికి ఉలికిపాటు పోయేలా ఊరడించారో  
          నిను మురిపించేందుకు ఎంత సమయాన్ని వొలిచి వొలిచి అలసిపోయారో ...
         
          కాలం ఇచ్చిన ఒక్కరోజు మనిషికొక్కటి చొప్పున కోట్లరోజులగా మారి
          కాలాన్ని మించి పరుగులు తీస్తున్నాడు మనిషిప్పుడు

          ప్రతి ధ్వనీ ప్రతిధ్వనించగలదు
          పరిసరాల స్వభావ స్వరూపాలకు స్వరజ్నానం ఉంటే
          ఎవడు రాసినా అవేఅక్షరాలు
          మనసుల అంతర్జాతాన్ని అంటించి లక్షణంగా పేర్చగలగటమే ముఖ్యం


Tuesday, 23 July 2013

ఇంకో కోణం

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||ఇంకో కోణం ||

       ఎటు చూసినా
       అక్షరాలతో కుట్టిన
       అర్ధం పర్ధం లేని
       పదాల బొంతలపై
       పొర్లాడే ప్రేమ పావురాళ్ళు

       చిల్లులు పడ్డ శబ్ధాలు
       చిట్లిపోయిన దృశ్యాలు
       అటు పై
       ఆనవాళ్ళు దొరకని
       ఆర్తనాదాలు

       ఎటు వెదికినా
       అంతరంగమంతా
       చెల్లా చెదురై పడిఉన్న
       పగిలిన ఆశల పెంకులు
       ఊడ్చుకొనే ఓపికలేని
       పరువము నిండని
       పసి మొగ్గలు
     
       సమాచారమా
       నీచాటున ఎన్ని అత్యాచారాలో
       నీదొక విప్లవ మనుకొన్నాం కాని
       ఎన్ని విపరీతాలో
       అద్భుత ఆయుధానివే నీవు
       అసమర్ధులం మేమే
       అందుకే ఓడిపోతున్నాం ...........

Monday, 22 July 2013

హాజరు పట్టిక

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||హాజరు పట్టిక ||
         
            ఎందుకే మనసా
            ఎప్పుడు చూసినా
            నిద్రలో మెసులుతున్న
            చప్పుళ్ళు చేస్తావ్

            సొంతానికి
            ఎన్నటికీ పూర్తికాని
            ఒక సుందర స్వప్నానికి
            శ్రీకారం చుట్టుకొంటూ
            సుదీర్ఘ నిద్ర చేస్తుంటావు

            ఎందుకే మనసా
            వచ్చిపోయే చినుకువే
            కురిసి పొమ్మంటే
            ఉరుము ముందరి
            మెరుపునై
            ఉండి పోతానంటావు

            ఎందుకే మనసా
            సాగిపోయే చల్లగాలివే
            వీచి వెళ్ళమంటే
            ద్వని పల్లకీనై
            ఊరేగి ధన్యనవుతానంటావు

            ఎందుకే మనసా
            వాడి పోయే పూవువే
            పరిమళించి పొమ్మంటే
            వోడిపోని తావులో
            తావినై తాండవిస్తానంటావు
 
            మనసా
            కిరణాలు వచ్చిపోతూనే ఉన్నా్యి
            మరణానికెంతో దూరం లేదు
         
            నీవింకా
            మాటల మెరుపు పరిమళం పూసుకోనే లేదు
            నిద్రలో మెసలడం ఇంకా ఆపనేలెదు  
            హాజరు పట్టికలో సంతకం పెట్టనేలేదు
            సుధీర్ఘ స్వప్నానికి శ్రీకారం చుట్టనే లేదు


Sunday, 21 July 2013

ఒక చిన్న నియమం

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||ఒక చిన్న నియమం||

         వాక్యాలకు
         నిజాన్ని అంటించినప్పుడు
         మాటలు
         నిప్పుల మూటలవుతాయి

         అందుకే
         ఎండిపోయిన మనసులు
         మండిపోతుంటాయి

         చూపు తిప్పి
         తప్పుకొన్నా
         వాక్యం
         తోక తొక్కిన త్రాచులా
         వెంటపడుతూనే ఉంటుంది
       
         మాటల నోటి కరుపుకు
         వాక్యపు కొరడా చరుపుకు
         ఓర్చుకొనే ఓపిక ఉంటేనే
         మాటల నిడివి
         వాక్యాల పొడవూ
         అంతు దొరుకుతుంది
         అప్పుడే వాక్యలతాంతపు
         పరిమళమూ అందుతుంది

         వారికి వారు
         అనుభవమవ్వాలనుకొన్నప్పుడు
         వారి వైపు చూసే
         నిక్కచ్చి వాక్యాలను
         నింపాదిగా చదువుకోవడమే

         వాక్యానికి రంగు నీడా
         ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉంటాయు
         వ్యాఖ్యాతకే అప్పుడప్పుడు
         నాలుక మడత పడుతుంటుంది

         నిజానికి
         వాక్యమూ
         వాక్యం లోని మాటే
         నీకు జంతువుకు
         తేడా ఉండేలా గీచిన గీత ...............

Saturday, 20 July 2013

అహం తోడు

క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||అహం తోడు ||


          నిన్న దేహం నీరెండను పీల్చుకొంటానంటే
          పరుగుల నడక చేస్తున్నప్పుడు

          కవల పిల్లలతో రెండు కుక్క పిల్లలతో
          పచ్చిక పై పరుచుకొన్న హృదయం తారసపడింది

          చూస్తుండగానే మొదలయున చినుకులు
          బట్టతడుపునుండి భారీ వర్షమయునట్లూ
          మరో రౌండుకే
          పార్కునిండా పరుగులిడుతున్న పప్పిల వరదలు పారుతున్నాయి  
         
          నిజం చెప్పొద్దూ
          ఇద్దరు పిల్లలతల్లి కుక్క పిల్లలకూ తల్లవడం బావుంది కానీ
          తొబ్బైఏళ్ళ ముసలాయన  కుక్కమలాన్ని కక్కసులో శ్రద్దగా ఎత్తి పడేసే దృశ్యాన్ని
          కనులు పరిశీలనార్ధం ఐయెంపి మార్కు పెట్టి మనసు ముందుంచాయు

          ఇస్టమో రక్షణో అనుకొంటే
          బాలింతనుండి బాల్చితన్నబోయే వానిదాకా ఒకేలా ఉంటాయా?

          పొరుగు వాళ్ళ అహాలను సంతృప్తిపరిచేందుకు అహం ఒప్పుకోని మనిషి
          తన్ను తాను కత్తిరించుకొని ఒంటరయుపోయాడు
         
          సృష్టి గుట్టు విప్పిన మహావిస్పోటన సిద్దాంతం వంటబట్టిందేమో
          మనిషి మనిషి నుండి దూరంగా విసిరేయ బడుతూనే ఉన్నాడు
          విడివాటు అలవాటు లేక విలవిల్లాడుతూనే ఉన్నాడు

          అహర్నిశలూ ఒంటరిగా బతకలేని మనిషి
          ఎదురు ప్రశ్నలు వేయక తోకాడిస్తూ అహం ఆకలి తీర్చే తోడు తెచ్చుకొన్నాడు  
         
          ముద్దుపేర్ల్లు పెట్టుకొని దానికీ వాడి ఇంటిపేరు తగిలించి
          టామీ మువ్వాఅనో, టైగర్ మువ్వాఅనో,పిలుచుకు బతికేస్తున్నారు

          చస్తే తద్దినాలు పెట్టి ,తదనంతరం ఆస్తులు వీలునామాలు రాస్తూ,
          అహాన్ని సంతృప్తి పరుచుకొంటున్నారు .....................

          ఎందుకు తిప్పలని, మనిషి వైపు మనిషి నడవడం మానేస్తున్నాడు ...

ఆమె కథ

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||ఆమె కథ ||

           నీకో కథ చెప్పాలనుంది సోదరా
           అది కొంత నాకథా కావచ్చు ,కొంత నీకథా కావచ్చు
           మనందరి కథా కావచ్చు, ఏకొందరిదో కాక పోనూవచ్చు

           కథ మొదలెట్టగానే
           తూచ్ నేనలా కాదని పారి పోయేకథ
           అతనితో ఆమే కథ

           ఇద్దరికీ కన్నులున్నా
           ఆమె చూపుల నిండా ఎదురుచూపులే నింపి
           కన్నీళ్ళలో ఈదులాడించే కథ

           అడపా దడపా గడప దాటినా ఎక్స్ట్రా లగేజీ మూటలా లంగరేసుకొనే చూపుల కథ
           శోక రంద్రాలకూ తప్పని రంద్రాన్వేషణల కథ

           పొయ్యు పొగ కదలాడే వంటగది ప్రొజెక్టర్ లో పదేపదే చూసే ఒకే రీలు కథ

           ప్రతి అలలోను కలలోను దూరి
           ఎమోషనల్ బ్లాక్ మైలింగుతో
           ఆలోచనలను ఆయులింగు చేసి ఆశలను కబ్జా చేసిన కథ

           ఆమెలో ఆమె లేవక ముందే అతనిలో అతను నిద్రపోతే
           కోర్కెలను మంగల సూత్రాలతో ఉరి వేసుకొన్న కథ

           కనపడని ఇనుప గోచీల కథ
           చెయ్యువిరిగిన తాళం కప్పలు మోస్తూ  గొలుసుల కుప్పయున ఆమె కథ
           ఒంటరి తనాన్ని కూడా దొంగిలిస్తే పూర్తిగా ఖాళీ అయున ఆమె కథ

           ఆమెంతా అతని కోసమే
           అతడు మాత్రం అతని కోసమే బతికే కొసమెరుపు కథ

           అలా ఉంటేనే పూజలట ,అక్కడే దేవతలుంటారట
           అర్జెంటుగా పసుపు పేటెంట్ హక్కులు పొందాలిప్పుడు
           ఎన్ని క్యూసెక్కుల పసుపునీళ్ళు చల్లాలో
           అతనిని పవిత్రం చెయ్యాలంటే....

Thursday, 18 July 2013

వెలుగు పూల తావి

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||వెలుగు పూల తావి  ||

           కవీ
           నీకు నీవే సాటి
           ఖజురహో
           శిల్పసౌందర్యంలో
           కరిగిన
           కఠినశిల
           ఉలిదెబ్బల
           మిశ్రమాన్ని
           వినగలిగేవాడివి

           గంగ పెంచిన
           నాగరికత మొక్కలతో
           అక్షర
           కిరణ సంమ్యోగ క్రియ
           నెరిపే వాడివి

           కవీ
           నీకు నీవే సాటి
           మోనోలిసా
           నవ్వుల శబ్ధాన్ని
           రికార్డ్ చేసి
           పికాసోకి
           వినిపించగలిగే వాడివి

           ఆలోచనలను
           పాయలుగా చీల్చి
           జడలల్లి
           అక్షర కుసుమాలు
           ముడిచేవాడివి

           కవీ
           నీకు నీవే సాటి
           జీవానికి
           నిర్జీవానికీ
           మధ్య మాటలు నడిపే
           యానకమై
           ఎద పరిచేవాడివి

           ఇంద్రధనస్సును
           వెలిగించే
           ఎనిమిదో రంగు
           ఆలపించే
           అష్టమ స్వరానివి

           బిందువయున
           ప్రపంచాన్ని చదివి
           సృష్టి సింధువును
           ఏలే
           తొమ్మిదో దిక్కువి
 
           కవీ
           నీ ఊహల రెక్కల నిడివి
           ఊహకే అందనంత
           అందుకే
           కవీ
           నీకు నీవే సాటి
           రవినీకంటే చాలాచిన్నవాడు
           

Wednesday, 17 July 2013

నిప్పుల తడి

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||నిప్పుల తడి ||

        ఆకాశం
        ఏడుస్తూనే ఉంది
        రగిలే
        రంగుల ద్వేషం
        తుపాకీ కొనపై
        మెరుస్తూనే ఉంది
        పారే రక్తపు తరగలపై
        స్వేత క్రిమి
        స్వారీ చేస్తూనే ఉంది

        ఆకాశం
        ఏడుస్తూనే ఉంది
        విష స్పర్శల
        కసాయు
        పరిస్వంగాలలో
        న్యాయం పొదుగుతూనే ఉంది
       
        ఆకాశం
        ఏడుస్తూనే ఉంది
        సౌధమే
        స్వే్త మయునప్పుడు
        ఘాతుకాలెలా ఆగుతాయని  
        పిడికిళ్ళ గొంతులు
        గర్జిస్తూనే ఉన్నాయి

        ఆకాశం
        ఏడుస్తూనే ఉంది
        ఇంకా కొందరు
        తెల్ల నురగలు
        కక్కుకొంటూ
        శూన్య సీమలవైపు
        పరుగులు తీస్తూనే ఉన్నారు

        ఆకాశం
        ఏడుస్తూనే ఉంది
        కాలం హేళనగా
        నవ్వుతూనే ఉంది
        ఎంత దూరం
        వెనక్కిపరుగెత్తావో
        సాక్ష్యం చెబుతూనే ఉంది

        ఆకాశం
        ఏడుస్తూనే ఉంది            
        నిప్పు గడ్డల సెగలో
        తడిచిన మనిషితనం
        మంచు నిప్పుల తడిలో
        తగలడుతోంది
        మనసు రెప్పలసడి
        ఆర్పాలని చూస్తూనే ఉంది

        ఆకాశం ఏడుస్తూనే ఉంది
       

Tuesday, 16 July 2013

కాలానికి రెండో పక్క

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||కాలానికి రెండో పక్క||
           
            నేల చుట్టూ
            చీకటి వెలుగుల  
            వింత
            విలోమ సంబంధం
           
            పగిలిన
            అద్దం పెంకు
            అడ్డంగా తిప్పిచూసిన
            రహస్యం
           
            ఆకాశం
            మబ్బుల చీర
            కుచ్చీళ్ళ తో
            కోతి కొమ్మచ్చి ఆట
                 
            స్పర్శలకూ
            శబ్ధాలకూ కళ్ళిచ్చి
            రాసుకొన్న
            దృశ్యకావ్యం

            చీకటి వెలుగుల  
            వింత
            విలోమ సంబంధం

            నిన్ననూ
            నేడునూ
            తిన్నగా
            నిలబెట్టిన వైనం

            నిద్రను
            విరగ్గొట్టుకొని
            వెలుగుల
            జున్నుపాలుగా
            మార్చుకోవడం
   
            చీకటి వెలుగుల  
            వింత
            విలోమ సంబంధం

            పొరుగంతా
            నిదరోతుంటే
            పరీక్షకు
            కూర్చోవడం

            నీదేశం తీస్తున్న
            గురకను
            తీరిగ్గా
            రికార్డ్ చెయ్యడం

            పసరు రాసుకొన్న
            పాదాలు
            వెనక్కి తిరిగి
            వెక్కి వెక్కి ఏడ్వడం  
           
            చీకటి వెలుగుల  
            వింత
            విలోమ సంబంధం
             
            ఇటు
            పగటికి  
            మాటేసుకొని
            వాటేసుకు నిద్రపోవడమే

            రాత్రంతా
            యాత్రల మాత్రేసుకోని
            మేల్కోవడమే .....

Sunday, 14 July 2013

మనోవ్యాది

క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||మనోవ్యాది||

           కులం గోత్రం
           జాతకం
           ముహూర్తం
           లెక్కలు సరిపోనప్పుడల్లా
           వెక్కి వెక్కి ఏడ్చింది
           పాతతరం

           ప్రాంతం దేశం
           మతం మాత్రుభాషా  
           మారినప్పుడల్లా
           తల్లడిల్లింది్
           తరువాత తరం

           మనసుపెరిగి
           మనిషి ఎదిగి
           తేడాలను
           అధిగమించినా

           ఈ తరమూ
           భయంతో
           బిక్కు బిక్కు
           మంటూనే ఉంది

           రాబోయే
           కోడలు
           అమ్మాయో
           అబ్బాయో
           అంతు బట్టక
           
           కాబోయే
           అల్లుడు
           అబ్బాయో
           అమ్మాయో
           అర్ధం కాక
           అర్ధమయ్యాక
           సిద్దం కాలేక
         
           చిలుకను
           గోరింకను
           కలిపిన వాళ్ళం
           ప్రశ్నల మొలకలు
           ప్రతీ క్షణం
           తెంపిన వాళ్ళం
           ఏది సుగతో
           ఏది ప్రగతో
           ఎలా నిర్ణయుంచగలం
             
           అతి జ్యొక్యాలు
           అంతరించనంతకాలం
           రతిని రహస్యం చేసి
           దాచినంతకాలం
           హిరణ్య కశిపుని
           వారసత్వం
           విడువనంత కాలం
           కోరి తెచ్చుకొన్న
           యుద్దాల్లో
           మడిమ తిప్పక తప్పదేమో
           మనో వ్యాదితో
           మరణించకా తప్పదేమో  

Saturday, 13 July 2013

దృశ్యాక్షరం

క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||దృశ్యాక్షరం ||


          చిలుక లెగిరే చోటే
          మృత్యువు చినుకులు
          ముచ్చట్లాడేది

          నిను గుంజేదేదో
          ఉన్నప్పుడే
          నిచ్చెన ఎక్కాల్సిన
          అవసరం వచ్చేది

          నిక్కచ్చితనం
          లేనేలేదు
          చిక్కదనంలో
          చిక్కుకొన్న
          స్థిత ప్రజ్నతే్

          అంకెల మధ్య
          సున్నాకు
          అనంత శక్తి
          అబ్బినట్లు
 
          చలనానికి
          చెదిరిపోయే
          గుణమబ్బితే
          సృష్టి శకలాలై
          స్పృహ తప్పుతుంది

          అటూ ఇటూ
          ఉన్నచోట
          ఎటుపోవాలో
          అర్ధం కాదు
          ఎటూ లేని చోట
          ఎందుకుపోవాలో
          అర్ధం లేదు

          పుట్టినప్పుడే
          నిఖర మైందని
          తెలుసు
          ఎప్పుడో
          తెలియని తనమే
          చైతన్య మిస్తే
          ముందుకు
          జరిగిందని తెలిస్తే
          ముడుచుకుపోతా మెందుకో

          దేన్నీ నమ్మకుండా
          బతుకుతాం
          ఆవగింజంత
          అనుమానమొచ్చినా
          అతలాకుతల మవుతాం    

ఏం బతుకులో

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||ఏం బతుకులో||

       
          ధన ఋణ
          ధృవాల దోస్తీ
          ఉండటం
          ఉండకపోవడమే
          అసలు రహస్యమై

          వెలుతురుంటేనే
          చీకటి
          చీకటుంటేనే
          వెలుతురు
          వెలిగి మలగటమే
          వెతుకు లాటకు మూలమై

          దుఃఖం ఉండటం
          ఉండకపోవడమే
          ఇప్పుడు
          అనుభవించే
          ఆనందమయ్యుంది
          సున్నా నుండి
          కిందికే లెక్కలన్నీ
          మైనెస్ లో
          గుడ్నెస్ వెతుక్కోవడమే
          ఇప్పటి తరీఖా....

          చలిగాల్లో
          ఎండకాగడం
          సెనగ గింజల్లో  
          బెల్లం నంజుకోవడం        
          తెలిసుంటే చాలు
          సాఫీగా లాగించెయ్యొచ్చు  
               
          కందిరీగ
          స్వప్నాలనిండా      
          తేనెలంటినా
          భగ్న మయుతే
          విరిచే ముళ్ళనిండా
          విష బిందువులేనని  
         
          నింగిలోని
          నిండు చందమామ
          ప్రశాంతం పూస్తున్నా
          సంద్రం గుండెల్లో
          గుబులు రేపి
          గంతులేయుస్తుందని
          గేయాలు పాడుకొంటూ
         
          కొత్త గీతోపదేశాలు
          గుత్తకు తీసుకొని బతికేస్తాం ...
          ఎదురీదే వాడు
          ఎవడన్నా ఉంటే
          వానిచావు వాడే చస్తాడులే అని వదిలేస్తాం ...

          ఏం బతుకులో
          చితుకుల్లో కాలేందుకే పుట్టినట్లు ....
          నాలుగు మెతుకులు నమిలేందుకు
          దొరికితే చాలన్నట్లు ...

Thursday, 11 July 2013

వెలుతురు శ్వాశ

  క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||వెలుతురు శ్వాశ ||

           వెలుతురు
           శ్వాశించలేని వాళ్ళు
           వెలితిని
           పూరించలేని వాళ్ళు

           నీటి పొగ
           నాట్య మాడుతుంటే
           రంగుల చీరకొంగయి
           పొద్దు హద్దుల్లో ఊగే
           వర్ణమాల వయ్యారం
           వొలకబోత చూసినా
           రంగులు వెలసిన మొహాలలో
           రాగాలు పలికించలేరు

           వెలుతురు
           శ్వాశించలేని వాళ్ళు  
           వెలితిని
           పూరించలేని వాళ్ళు

           కమలాలతో కిరణాల
           శృంగార కలయికలు
           కనులారా
           చూసి మురిసే
           తామరాకుపై
           నీటి చుక్కల చక్కదనాలు
           మెరుపు చినుకులై
           మనసు నిండా కురిసినా
           గుండెల్లో ఆనందానికి
           మారాకు తొడగ లేరు

           వెలుతురు
           శ్వాశించలేని వాళ్ళు  
           వెలితిని
           పూరించలేని వాళ్ళు

           వజ్ర పద్మవ్యూహంలో
           ప్రవేసించిన కిరణం
           వర్తులాకారంలో
           తిరుగుతూ
           చక్ర వర్తుల
           కిరీటాల్లో కొలువై
           అందనంత ఎత్తుకు ఎగసి
           మ్యూజియంలో కూర్చొని
           ముచ్చట్లు చెబుతున్నా
           దీపం కింద నీడలా తారాడతారు

           వెలుతురు
           శ్వాశించలేని వాళ్ళు  
           వెలితిని
           పూరించలేని వాళ్ళు

           అర్ధరాత్రి
           చీకటి కప్పుకొన్న
           చెట్టును
           హఠాత్తుగా
           వెలుగు కిరణాలు
           వాటేసుకొంటే

           అప్పుడే
           నగ్నత్వం వెల్లడయునట్లు
           విభ్రమ లోనో
           వింత సంబరం లోనో
           మునిగిపోతుంటారు
           ఆకుల కన్నులై
           ఆశ్చర్యపోతుంటారు
 
           వెలుతురు
           శ్వాశించలేని వాళ్ళు
           వెలితిని
           పూరించలేని వాళ్ళు
           క్షణప్రభల
           ఆకస్మిక తీవ్రకుదుపుల
           పాలవుతారు
           అంధకార స్పర్శలతో
           అలమటించుతారు
         

Tuesday, 9 July 2013

కదలిక

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||???????????||
           
           ప్రేమ కావ్యాలను
           చెరిపి రాద్దామా
           ఇంతకాలం
           తుడిచిన కన్నీళ్ళను
           కొత్త ఇంద్రజాలపు
           చేతి గుడ్డలో
           మూట కట్టుకొందామా
           తాజ్ మహల్ పై
           మోజు పోగొట్టుకొందామా
           
           జరిగిన యుద్దాలు
           వొరిగిన ప్రాణాలు
           ఒరుగుల్లా
           ఎండబెట్టుకు తినడం
           ఆపేద్దామా
 
           అందమో
           అయస్కాంతమో
           జీవ అవసర సంబంధమో
           మొక్కబోయు
           మొహం గొట్టి
           కొత్త చిగుర్లేసి
           చరిత్రను ధిక్కరిస్తే
           ప్రకృతి పాకుడు పట్టిందని    
           సరిపెట్టుకొందామా

           రోం నగర వీధుల్లోనో
           పాత రాతి యుగపు గదుల్లోనో
           జరిగిందేనని
           సరిపెట్టుకొందామా

           అలవాటు లేని తనం
           అలవాటయున తరాన్ని  
           ఆక్షేపించకుండా ఆగుతుందా?

           చట్టం చేసి
           కొత్త చుట్టిరికాలకు
           శ్రీకారం చుట్టగలుగుతుందా?

           కాలమా
           స్త్రీ పురుష సంబంధాలపై
           రాసిన మరణ శాసనం
           ఇంత కాలం
           ఎక్కడ దాచావమ్మా
     

అవశేషం

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||అవశేషం ||
                   
           నా
           నిప్పుల మరకల
           కళ్ళళ్ళో
           కన్నీళ్ళు ఆవిరై
           చూపుల పుట్టుమచ్చలు
           స్పష్టమై
           నాకు నేనే దొరికి
           అవశేషాలకూ
           ఎంత బలముందో అర్ధమై
           అవకలనము తెలియక
           వ్యవకలనానికి
           గురవుతూనే ఉన్నా

           సమీకరణము
           సాధించడం కోసం
           చేతనయున పని చేస్తూనే ఉన్నా

           ప్రతీ క్షణం
           అడ్డం పడుతుంటే
           తొబ్బై డిగ్రీలు తిరిగి
           మొదలయున దగ్గరికే చేరి
           మళ్ళీ మొదలయ్యే
           మహా నాయకుల చుట్టూ

           గంతలు కట్టుకొన్న
           గానుగెద్దులా తిరిగి
           అలసిపోతూనే ఉన్నా
           స్తానభ్రంశం శూన్యమై
           స్థాణువులా
           నిలచిపోతూనే ఉన్నా

           అగ్ని పర్వతం
           హఠాత్తుగా పగిలిపోనట్లే
           అంతరంగం లోని
           అవశేషాలు అంత త్వరగా పోవేమో ............  
           
            

పాత సామాన్ల గది

క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||పాత సామాన్ల గది ||

    పాత సామాన్ల గది
    చదివావా ఎప్పుడయునా?

    స్టోర్ రూం చెప్పే
    స్టోరీలన్నీవినిచూడు
    నీవో శ్రోత నుండి
    పాత్రలోకి మారి
    అప్పుడే
    వికసిస్తున్న పువ్వులా
    మారిపోతావు

    విస్మరణమైన
    స్మరణలన్నీ మరణించ కుండా
    పాత సామాన్ల గది
    తలుపు చాటున
    తలదాచుకొంటాయి
    వినగలిగే ఓపికుంటే
    ఆత్మ కధను
    అందంగా చెబుతుంటాయి

    పాత బడ్డ నీకు
    పాత కొత్తదనం
    మళ్ళీ తొడిగి
    తొలకరి జల్లుల్లో
    తడిసిన ఆనందం
    తురిమి పెడుతుంటాయి

    అక్కడ
    గిలిగింతల
    కౌగిలింతలు
    పారేసుకొన్న  
    చిరు నవ్వులు
 
    చెమటచుక్కల
    వాసన చూస్తున్న
    కన్నీళ్ళూ

    సాధించిన వాటి వెనుక
    దాక్కున్న
    వేదనలు
 
    ఆగిపోని వాదనలు
    రంగరించిన
    అనుభూతుల రంగుల
    కదలికలు

    నీ అడుగుల శబ్ధం తో
    మీటి నప్పుడల్లా
    వినిపిస్తుంటాయి
    కనిపిస్తుంటాయి
    నీలోంచి
    యాంత్రికతను
    ఎత్తి పారబోస్తుంటాయి
 
    పాత సామాన్ల గది
    చదివావా ఎప్పుడయునా?
    నీ గతజీవితపు
    పడకగదే పాత సామాన్లగది
    అందుకే
    అలుపు కలిగి నప్పుడల్లా
    ఆక్సి్జను చాంబర్ లా వాడుకో

    

Monday, 8 July 2013

పుల్ల పోటు

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||పుల్ల పోటు ||

             ఎప్పుడూ
             తెగుతూనే ఉంటుంది
             ప్రతిసారీ
             రంగుమారిన దిగులు
             స్రవిస్తూనే ఉంది

             దుఃఖపు గడ్డ
             సలపరింపు
             కొత్తగా పలకరిస్తూనే ఉంది

             అన్నీ
             ఉన్నట్టే ఉంటాయి
             అయునా
             లేనితనమేదో
             వెన్నంటే ఉంటుంది

             వెనుకకు తిరగకున్నా
             గెలుపు
             దారినిండా
             ఎగుడు దిగుడులు వెలసి  
             దిగులు ముళ్ళు
             గుచ్చుకొంటూనే ఉన్నాయి

             వ్యధ పొదలో
             పూచిన పూల పరిమళం
             మనసు ఖాళీలో వీచి
             మనిషివని గుర్తు చేస్తూనే ఉంది

Wednesday, 3 July 2013

జాతర

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||జాతర||

             పనిచెయ్యకున్నా
             ఆహార పధకం
             ప్రకటనొస్తోందోచ్

             స్టార్ బక్స్ కాఫీ
             ప్లేవర్ల్ల లా
             మాటలకు
             రకరకాల
             తీపి రుచులు    
             పుయ్యండోయ్

             అందలం ఎక్కే
             దారిలో
             కొత్త రాగమందుకొని
             అసత్యాలను
             అందంగా చెక్కండోయ్

             నెల పనికి
             అరవై నెల్ల ఆదాయం
             కాయ్ రాజా
             కాయండోయ్

             కులం గుల గాళ్ళ
             వీపులు
             గోకండోయ్
             ఏంతయునా
             నెలేగా
             ఆపై ఏలేది నీవేగా
             అడ్డమయున
             చంకలూ నాకండోయ్

             వీలయుతే
             వేలం పాటలు
             పాడండోయ్
             ఐదేళ్ళకు
             దోపిడీ లైసెన్స్
             పొందండోయ్

             నీ పక్షం
             గెలవకున్నా
             జోకరుగా మారిపోయు
             పార్టీనుండి జారిపోయి
             మంత్రిపదవు లెక్కండోయ్

             ఎవడూ
             నిను దేఖకున్నా
             ప్రశ్న కింత పైసలిచ్చె
             బడాచోర్లున్నారోయ్

             ఎన్నికయుతే
             చాలులేవోయ్
             మన్నికయున జీవితమే
             ఖరీదయున ఇళ్ళ ప్లాటు
             కాటిదాకా పించను కాసులు
               

Tuesday, 2 July 2013

రుద్ర గానం

  క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||రుద్ర గానం ||

             గాలిని
             తగులుకొన్న
             అగ్నిశిఖలైనా
             కట్లు తెంచుకొన్నట్లు
             కాసేపు        
             భూమి ప్రేమకు
             దూరంగా పైకి పైకి ఎగురుతాయి

             ఎంత పైకి ఎగిరినా
             మేఘమై
             అనురాగమై కురిసి
             నేల పల్లాలలో
             పల్లటింస్తుంది
             నీరు నేస్తమై

             నక్కలు
             బొరియలు పక్కనే
             నక్కుంటాయి
             వాటి బతుకే అది
             కరిచిన కుక్కను
             తిరిగి కరవలేం
             చెప్పులతో
             సత్కరించడం తప్ప
           
             ఏడుపు రాగాలు
             ఊడుపు చేసేవాడు
             ఎప్పుడూ ఉంటారు
           
             నిజాల వైపు
             ప్రయాణించే
             ఇజాల రెక్కలు
             ఎవ్వరూ విరవలేరు

             రుద్ర గానమే
             నిర్నిద్రగానం
             మేలుకొందాం
             మళ్ళీ మళ్ళీ  పాడుకొందాం
   
           

Monday, 1 July 2013

దర్శనం

 క్రాంతి శ్రీనివాసరావు ||దర్శనం ||

              బతుకంతా
              దర్శనం క్యూ లో
              దిక్కులు చూస్తూ ...

              ఎందుకో
              ఎప్పుడూ
              ఎవరికో
              అర్ధం కావాలనే ప్రయత్నమే

              నీకు నీవూ
              అర్ధం కావు
              వాడికి వాడినీ
              అర్ధం చేయుంచవు
              వాడు నీకూ
              అర్ధం కాడు

              అప్పుడప్పుడు
              ఎవని
              ఆలోచనల ఎంగిలో  
              అంటుకొని
              మెరుస్తున్న వాక్యాలు
              దారి మారుస్తుంటాయు

              ఎటుతిరిగి
              అస్తమయమే
              ముందు పీట వేసుకొన్నప్పుడు
              మనసు నాలుక చాపి
              మనలోకి జారుకొంటుంటాం

              అంతేలే .........    
              అంతే లేని చోట
              ప్రతి వాని మెడలోను
              బోర్డులే
              పర్సెంటేజీలే తేడా
             .
              మొత్తం
              లోపలే ఉన్నప్పుడు
              లోపలున్నవి మొత్తం
              బయటే ఉన్నప్పుడు

              ఉన్నా వనుకొన్న నీవు
              లోపలో బయటో
              అర్ధం కాక
              తెలుసుకొనే ప్రయత్నంలొ
              తీసే కూని  రాగమే
              దర్శనం కాబోలు